نامه اي در جيبم... و گلي در مشتم... غصه اي دارم با ني لبكي... سر كوهي گر نيست... ته چاهي بدهيد... تا براي دل خود بنوازم... عشق جايش تنگ است!

چه روز های غ/قریبی بود

مثل بچه میشدم تو را،

می رفتی و من به دنبال چادرت به پشت

مرد هم که می شدم

در بی چراغی کوچه پنهان می شدی ز من

انگار که از جانب یک ترس تعقیب می شوی

آخر چرا؟

گاهی به سرم میخورد انگار اعتبار محبتت آخر رسید

دوستم نداشتی دیگر و نداری باز...

چرندیات شبانه...